• Sailmail van Sem en de nieuwsbrief van Joani

Sailmail van Sem en de nieuwsbrief van Joani

Ontvangen 13-01-2018:
De laatste sailmail van Sem. Maandag 15 januari is hij weer in Nederland: vanaf woensdag kan iedereen zijn verhalen live op school horen!

Hallo allemaal,

Het duurt nog maar een week, de tijd gaat zo enorm snel hier. We liggen nu op Guadeloupe. Het is hier echt heel mooi, het is niet heel kapot en er is veel groen. Ook het stadje is mooi en leuk met allemaal kleine restaurantjes. Dit was het tegenovergestelde op Dominica, het was daar helemaal verwoest.

Het is nu al een tijdje scheepsovername, vandaag was ik engineer. Alleen vandaag, want het was een korte dagzeil. Verder blijf ik head-teacher. Met mij gaat alles goed, met jullie ook? 

Dominica
Op Dominica hebben we een 9 uur durende boiling lake hike gedaan. Het begon rustig door een stuk bos en vervolgens begon het steeds meer te klimmen. Toen we op het hoogste punt waren, zeiden ze dat we op de helft waren van de hike. Daarna zijn we via kleine waterstroompjes naar beneden gelopen. Toen kwamen we bij een klein kokend waterstroompje, daar hebben we eitjes gekookt. Toen zijn we verder gelopen en uiteindelijk hebben we bij het kokend meer geluncht. Toen we terugliepen zijn ik en een paar jongens vooruit gelopen en toen gingen we in het warme water baden; daar noemen ze die poeltjes hottubs. Op het einde hebben we nog in een grot gezwommen waar pirates of de caribbean is opgenomen. 

Guadeloupe
Op Guadeloupe hebben we de eerste dag een strand van UCPA opgeruimd, dat was helemaal vies door weggewaaide planten en zeewier. Die middag mochten we vrij de stad in. De volgende dag zijn we gaan lunchen in de stad (dat had ik geregeld als head-teacher zijnde). Daarna mochten we catamaran zeilen van UCPA omdat we het strand opgeruimd hadden. De ene keer was er wel wind, maar de andere keer niet. We zijn wel heel hard gegaan en we zijn bijna gekapseisd door de wind. We stonden op 70 graden op het water met de drijvers en ik gleed bijna naar beneden van de catamaran af. Vandaag hebben we een dagzeil gedaan, we zijn een paar keer overstag gegaan.

Morgen varen we naar Sint-Maarten

***

Bemanningslid (en oud-leerlinge!) Joani Kannekens schrijft in de nieuwsbrief:

Week 4,5 en 6

“We zijn vanmiddag aangekomen!! Rond een uur of tien vanochtend konden we al land zien, rond één uur gingen we gijpen en toen ging alles eigenlijk supersnel. Ik ben eigenlijk de hele middag bezig geweest met aan touwen trekken en zeilen opvouwen en lijnen opschieten, wat ik heel leuk vind want nu heb ik voor mijn idee ook nog echt een beetje gezeild. Toen alle zeilen opgeruimd waren en het anker naar beneden was, bracht Tony een toost uit en kregen we cocktails en taart :) Daar was iedereen nog een beetje mee bezig toen Tony zelf opeens in het water sprong, waarna alle trainees zo ongeveer volgden. Ik ben ook m’n bikini aan gaan trekken en erin gesprongen, wat echt goddelijk voelde, en ik heb een rondje om de boot gezwommen. In m’n bikini werd wel even pijnlijk duidelijk dat ik een witte korte broek en een hempje en een shirt aanheb (die laatste twee in verschillende tinten).“
[...] 
“Ik ben ook nog even van wacht gewisseld, naar die van 2 tot 6 dit keer. Wachten betekend dat je twee keer per dag die vier uur wakker moet zijn en klaar om ergens mee te komen helpen. Daarnaast moeten de wachten deckchecks en engineroom checks doen en helmen, maar zolang een iemand dat aan het doen is kan de rest iets anders doen. Naast die acht uur per dag wacht moet je ook nog 3 uur aan het werk
zijn, wat voor mij voornamelijk wassen en drogen en vouwen is. De laundry is ondertussen zo’n 35 graden denk ik, dus het zweet druipt erbij over mijn neus “
[...]
“Op moment van schrijven zijn we aangekomen bij St Lucia en liggen we in een baai naast een berg. De zon schijnt eindelijk weer een beetje, want de hele weg hiernaartoe heeft het geregend, geregend en nog meer geregend. Tijdens de nachtwacht hadden we nog een spannend moment, want de wind viel plotseling weg en kwam daarna van een totaal andere kant, waardoor we een rondje hebben gedraaid, maar zonder te gijpen of overstag te gaan. Ze hebben het er nu nog steeds over. Natte nacht dus, maar het goede nieuws is dat mijn regenjas acht uur lang stromende regen aankan”

Samen met de trainees maakte Joani een excursie op het eilad naar het hoogste punt van het eiland: 
“Onderweg zijn we echt van alles tegengekomen; mangobomen, cacaobomen, bananenbomen, pagaaien, hummingbirds, rietsuiker, bamboe”

Over Dominica vertelt ze op Facebook geschreven:“The first island we visit that was hit by hurricane “Maria”. From far away the island looked just as beautiful as the ones we have seen so far, but when we got closer we could see more and more damage. The beach is covered in wood, parts of boats, garbage and
other things. The houses are still standing, but most of them don’t seem to have a proper roof anymore or the don’t have a roof at all. The gas station is completely lost. There’s a broken boat halfway up a tree in someone’s backyard. And this is what we see from the boat. I still feel sad and sorry for all the people here. I hope the money we spend here will help some of these people”

Op Dominica staat het bezoek aan de boiling lakes op het programma,
een hoogtepunt van de reis, maar de orkaan heeft ook hier een spoor
nagelaten:“Anderen herinneren zich waarschijnlijk een mooie jungle, maar bij ons kon je gewoon de lucht  zien en was er alleen wat lage begroeiing en veel losse takken en zooi op de grond. Ons pad was ook heel
vaak niet echt meer een pad, maar een soort modderstroom en op sommige plekken was het echt compleet weggevaagd”